از جمله فرقه هایی که اهل سنت طبق روایاتشان حکم به جهنمی بودن آنان داده اند فرقه مرجئه استهیثمی در کتاب "مجمع الزوائد" می نویسد:وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِکٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «صِنْفَانِ مِنْ أُمَّتِی لَا یَرِدَانِ عَلَیَّ الْحَوْضِ وَلَا یَدْخُلَانِ الْجَنَّةَ: الْقَدَرِیَّةُ وَالْمُرْجِئَةُ»رَوَاهُ الطَّبَرَانِیُّ فِی الْأَوْسَطِ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِیحِ غَیْرَ هَارُونَ بْنِ مُوسَى الْفَرْوِیِّ وَهُوَ ثِقَةٌانس بن مالک گفت: که رسول خدا(ص) فرمود: ﺩﻭ ﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﺍﻣﺖ ﻧﺰﺩ ﺣﻮﺽ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ: ﻗﺪﺭﻳﻪ ﻭ ﻣﺮﺟﺌﻪطبرانی این روایت را در "معجم الاوسط" نقل کرده است، و ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺳﻨﺪ، ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﺨﺎﺭﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﻰ ﻓﺮﻭﻯ ﻛﻪ ﺍﻭ ﻫﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺳﺖمجمع الزوائد و منبع الفوائد.ج7 ص301.ط دار الکتب العلمیة ادامه مطلب

ابوحنیفه امام اعظم اهل سنت همواره مورد طعن و لعن هم مسلکان خود بوده و از الطاف آنان نسبت به خود بهره مند گشته است. در این مطلب نظر "اوزاعی" یکی از بزرگترین علمای اهل سنت را در مورد ابوحنیفه به نمایش می گذاریمعبدالله بن احمد بن حنبل در کتاب "السنة" می نویسد:حَدَّثَنِی إِبْرَاهِیمُ بْنُ سَعِیدٍ، ثنا أَبُو تَوْبَةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ کُلْثُومٍ، عَنِ الْأَوْزَاعِیِّ، أَنَّهُ لَمَّا مَاتَ أَبُو حَنِیفَةَ، قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَمَاتَهُ فَإِنَّهُ کَانَ یَنْقُضُ عُرَى الْإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً ادامه مطلب

ففی زیارة لمصر، بعد انقطاع عنها دام أربع سنوات بل خمس، وبعد أن استقر بی المقام فی القاهرة، بدأت أحس باتجاه جدید و غریب علی الاتجاه الإسلامی فی مصر، و مما زاد عجبی من هذا الأمر أن إخوانا لنا و منهم أبناء أحد العلماء الکبار المشهورین فی مصر، ومنهم طلاب علم طالما جلسوا معنا فی حلقات العلم، ومنهم بعض الإخوان الذین کنا نحسن الظن بهم، سلکوا هذا الدرب، وهذا الاتجاه الجدید هو (التشیع)در سفرم به مصر - بعد از اینکه چهار یا پنج سال نرفته بودم- بعد از این که در قاهره مستقر شدم، احساس کردم که جهت خاص و غریبی در مسیر اسلام شروع شده است، و آن چه که باعث شد بیشتر تعجبم افزون شود، این بود که برادران ما که از جمله آنان فرزندان یکی از علماء بزرگ و مشهور مصر و طلبه هایی که در مدت طولانی در حلقه درسی ما حاضر می شدند، و برخی از برادرانی که نسبت به آنان حسن ظن داشتیم، این راه را طی می کنند و این راه جدید، همان تشیع استالشیعة الامامیة الاثنی عشریة فی میزان الاسلام.ص5.ط مکتبة ابن تیمیة_مکتبة العلم

یکی از راههای شناخت تفکر وهابی مخالفت با مشروعیت توسل است، بحث توسل هم از طریق اهل بیت علیهم السلام و هم از طریق اهل سنت امری ثابت است، ولی این وهابی ها هستند که مسلمین را به خاطر توسل متهم به شرک می کنند و به این بهانه آنها را به قتل می رسانند، در این مطلب نظر یکی از بزرگان اهل سنت "ابن حجر هیثمی" را در رابطه با توسل و رد بر تفکر وهابیت به نمایش می گذاریم ادامه مطلب

این ادعا در بین مخالفین شیعه وجود دارد که بین تمام اصحاب پیامبر(ص) روابط حسنه ای وجود داشته است، مسلما کسی که در کتب فریقین اندک مطالعه ای داشته باشد باطل بودن این ادعا به خوبی آشکار می شود، به هر حال در رد این ادعای باطل خوشحالی و شادمانی ابوجهم صحابی پیامبر(ص) را در مرگ عمربن الخطاب به نمایش می گذاریم تا ببینیم به راستی بین تمام صحابه رابطه حسنه وجود داشته است ادامه مطلب

شیخ صدوق رضوان الله علیه در دو کتاب "عیون اخبار الرضا" و "معانی الاخبار" چنین می نویسد:حدثنا عبد الواحد بن محمد بن عبدوس النیسابوری العطار رضی الله عنه قال: حدثنا علی بن محمد بن قتیبة النیسابوری عن حمدان بن سلیمان عن عبد السلام بن صالح الهروی قال: سمعت أبا الحسن علی بن موسى الرضا علیه السلام یقول: رحم الله عبدا أحیا أمرنا فقلت له: وکیف یحیى أمرکم؟ قال: یتعلم علومنا ویعلمها الناس فإن الناس لو علموا محاسن کلامنا لاتبعونا قال: قلت: یا بن رسول الله فقد روى لنا عن أبی عبد الله علیه السلام أنه قال: من تعلم علما لیماری به السفهاء أو یباهی العلماء أو لیقبل بوجوه الناس إلیه فهو فی النار فقال علیه السلام: صدق جدی علیه السلام أفتدری من السفهاء؟ فقلت: لا یا بن رسول الله قال علیه السلام: هم قصاص مخالفینا أو تدرى من العلماء؟ فقلت : لا یا بن رسول الله ( ص ) فقال: هم علماء آل محمد علیهم السلام الذین فرض الله طاعتهم وأوجب مودتهم ثم قال: أو تدرى ما معنى قوله: أو لیقبل بوجوه الناس إلیه ؟ فقلت: لا فقال علیه السلام یعنى وبذلک ادعاء الإمامة بغیر حقها ومن فعل ذلک فهو النار ادامه مطلب

بدر الدین عینی _شارح صحیح بخاری و عالم سرشناس اهل سنت_ می نویسد:وَذهب مَالک وَالشَّافِعِیّ وَرَبِیعَة إِلَى أَن صلَاته فِی بَیته أفضل من صلَاته مَعَ الإِمَام وَهُوَ قَول إِبْرَاهِیم وَالْحسن الْبَصْرِیّ وَالْأسود وعلقمة وَقَالَ أَبُو عمر اخْتلفُوا فِی الْأَفْضَل من الْقیام مَعَ النَّاس أَو الِانْفِرَاد فِی شهر رَمَضَان فَقَالَ مَالک وَالشَّافِعِیّ صَلَاة الْمُنْفَرد فِی بَیته أفضل وَقَالَ مَالک وَکَانَ ربیعَة وَغیر وَاحِد من عُلَمَائِنَا یَنْصَرِفُونَ وَلَا یقومُونَ مَعَ النَّاس وَقَالَ مَالک وَأَنا أفعل ذَلِک وَمَا قَامَ رَسُول الله - صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم َ - إِلَّا فِی بَیته وَإِلَیْهِ مَال الطَّحَاوِیّ وَرُوِیَ ذَلِک عَن ابْن عمر وَسَالم وَالقَاسِم وَنَافِع أَنهم کَانُوا یَنْصَرِفُونَ وَلَا یقومُونَ مَعَ النَّاس وَقَالَ التِّرْمِذِیّ وَاخْتَارَ الشَّافِعِی أَن یُصَلِّی الرجل وَحده إِذا کَانَ قَارِئًامالک و شافعی و ربیعه بر این نظر هستند که نماز نافله در خانه بهتر از خواندن نماز تراویح با امام جماعت می باشد، و این قول ابراهیم و حسن بصری و اسود و علقمه نیز می باشد و ابن عب

اخیرا یکی از وهابیون طی ادعایی مضحک مدعی شده که لقب مبارک "رضا" را مامون ملعون به امام رضا علیه السلام عطا کرده است، خب! از نواصب بیش از این انتظاری نیست چرا که اجداد ناپاک همین نواصب در زمان ائمه علیهم السلام نیز چنین شبهاتی را وارد می کردنداما جواب این ناصبی از لسان مبارک امام جواد علیه السلام شیخ صدوق رضوان الله علیه در کتاب "عیون اخبار الرضا(ع)" می نویسد:حدثنا أبی ومحمد بن بن المتوکل ومحمد بن علی بن ماجیلویه وأحمد بن علی بن إبراهیم بن هاشم والحسین بن تاتانه وأحمد بن زیاد بن جعفر الهمدانی وبن إبراهیم بن هشام المکتب وعلی بن عبد الله الوراق رضی الله عنهم قالوا: حدثنا علی بن بن هاشم عن أبیه عن أحمد بن محمد بن أبی نصر البزنطی قال: قلت لأبی جعفر محمد بن علی موسى علیهم السلام: ان قوما من مخالفیکم یزعمون أباک إنما سماه المأمون الرضا لما رضیه لولایة عهده فقال: کذبوا والله وفجروا بل الله تبارک وتعالى سماه الرضا لأنه کان رضى الله عز وجل فی سمائه ورضى لرسوله والأئمة من بعده صلوات الله علیهم فی ارضه قال: فقلت له: ألم یکن کل واحد من آبائک الماضین علیهم السلام رضى لله تعالى ولرسوله والأئمة علیه ا

آیات نورانی قرآن کریم و احادیث شریف نبوی(ص) همواره ما را به محبت و مودت اهل بیت علیهم السلام سفارش می کنند، خداوند متعال هم در قبال این محبت اجر و مزد بی حساب عطا می کند، در این مطلب به گوشه ای از بدبختی و بیچارگی نواصب _لعنهم الله_ که راه دشمنی با خاندان وحی را در پیش گرفته اند مختصرا اشاره ای می کنیمشیخ صدوق _رحمه الله_ در کتاب شریف "ثواب الاعمال" می نویسد:حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَکِّلِ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِی مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ زَیْدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مُدْمِنُ الْخَمْرِ کَعَابِدِ الْوَثَنِ وَ النَّاصِبُ لآِلِ مُحَمَّدٍ شَرٌّ مِنْهُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ مَنْ أَشَرُّ مِنْ عَابِدِ الْوَثَنِ فَقَالَ إِنَّ شَارِبَ الْخَمْرِ تُدْرِکُهُ الشَّفَاعَةُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ إِنَّ النَّاصِبَ لَوْ شَفَعَ فِیهِ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَمْ یُشَفَّعُوا ادامه مطلب

دیده می شود مخالفین شیعه در مسئله متعه) ازدواج موقت) بر شیعیان طعن می زنند و این حلال خداوند را زنا می دانند، در حالی که هم قرآن کریم و هم احادیث معتبر و بسیاری از صحابه عقیده شیعه را بر حلیت متعه تایید می نمایند، در این مطلب نظر "مالک بن انس" امام مالکی ها را به نمایش می گذاریمسرخسی در کتاب "المبسوط" می نویسد:وَتَفْسِیرُ الْمُتْعَةِ أَنْ یَقُولَ لِامْرَأَتِهِ: أَتَمَتَّعُ بِکَ کَذَا مِنْ الْمُدَّةِ بِکَذَا مِنْ الْبَدَلِ، وَهَذَا بَاطِلٌ عِنْدَنَا جَائِزٌ عِنْدَ مَالِکِ بْنِ أَنَسٍ وَهُوَ الظَّاهِرُ مِنْ قَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ - رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ - وَاسْتَدَلَّ بِقَوْلِهِ تَعَالَى: {فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ} [النساء: 24](سرخسی می گوید) و تفسیر متعه آن است که به زنی گفته شود: من تو را برای فلان زمان و با فلان مقدار مال متعه می کنم و این نزد ما باطل است، مالک بن انس آن را جایز می داند و این مطلب ظاهرا از نظر ابن عباس است و استدلال کرده است به آیه: (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ) [النساء:24]المبسوط.ج5 ص152.ط دار المع